Share and Help us Spread the Message:
Dead Resurrected - Baba Harnam Singh Ji Maharaj (Bhuchon Kalan)

BabaJi's marvellous word or glance could transport one into the wonderous state of Nam Ras, Atam Ras where body consciousness was non-existent. The Great Master could bestow and grant such rare and highest ecstasy and bliss with a mere touch or a glance.

B
aba Ji once appeared outside village Jandawale and sat under a dry pipal tree. It was the month of June. An old man named Mala Singh used to pass by that side daily. He once requested BabaJi to accept some service from him and on being allowed started bringing milk once a day. The country-side was sandy, and it being the month of June, was scorchingly hot during day time. Mala Singh noticed that Baba Ji continuously sat at one place all the time, and had not moved since the time He had come there. He could not help but ask BabaJi as to how could He bear all that burning heat sitting as He was without any shade. Babaji replied:

"Mala Singh, sadha garmi sardi naal koi sambandh nahin, sadha es shareer naal vee koi sambandh nahin."

A perfect and true sage is totally detached from body, being permanently established in Atam Ras, Har Ras. He is totally free from the opposites like heat and cold, pain and pleasure and so on. And Baba Harnam Singh Ji Maharaj was God in the garb of a sage.

Simple old man could not understand the mystic implication. Gracious Babaji asked him to come the next morning. He came accordingly. Babaji asked him to repeat the Holy Name of Waheguru and sit at a distance of a few yards, and advised him to come only when called. Accordingly, Mala Singh sat reciting the Holy Name.

Babaji called him by name and awakened him from the blissful samadhi. He realised it was late evening.

Immersed deeply in the Nectar of Nam Ras, the sikh blessed by Baba Harnam Singh Ji Maharaj became completely oblivious to burning heat of the hottest season and discomfort arising therefrom, for the whole of the day.

BabaJi's marvellous word or glance could transport one into the wonderous state of Nam Ras, Atam Ras where body consciousness was non-existent. The Great Master could bestow and grant such rare and highest ecstasy and bliss with a mere touch or a glance. The effect used to be instantaneous. Numerous were such blessed souls who experienced this bliss from His benevolent and infinite compassion.

A mere word or touch by Him was so powerful and magnetic as to awaken God-consciousness within and insulate the soul from body-consciousness.

ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਬੁਲਾਉਂਣਾ

ਇਕ ਵਾਰ ਦਾ ਵਾਕਿਆ ਹੈ ਕਿ ਭੁੱਚੋਂ ਪਿੰਡ ਦਾ ਇਕ ਨਿਵਾਸੀ ਪਰਦੇਸ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ | ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਪਿੰਡ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕਿ ਉੇਸਦੀ ਪਤਨੀ ਸਵਰਗਵਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ | ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਗਰ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਦਾਹ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ||ਉਸਨੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਝਾੜੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ | ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ | ਇਕ ਦਿਨ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕੁਝ ਮੰਗ ਲੈ ਜੋ ਮੰਗਣਾ ਹੈ| ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੇ ਰੋਂਦਿਆਂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸਵਰਗਵਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ | ਮੈਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਜਿਹੜਾ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ |

ਮਿਹਰਬਾਨ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਾਹ ਉੱਥੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪੁੱਛ ਲਵੀਂ | ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੀਤਾ | ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ ਕਿ ਉੱਥੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਸਚਮੁੱਚ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ | ਪੁੱਛਣ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਥਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਬੀਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਧਨ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਬ ਦਿੱਤਾ ਸੀ |

ਬਾਬਾ ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਵਰਗੇ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਉੇਸ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੋਬਾਰਾ ਬੁਲਾਉਂਣ ਦੇ ਸਮਰਥ ਸਨ ਜਿਸ ਦਾ ਕਿ ਸੰਸਕਾਰ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ | ਕੁਝ ਅਣਜਾਣ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕੀ ਬਿਰਤੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਬਾਰੇ ਕਿਉਂ ਸ਼ੰਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਜੋਤ-ਰੂਪ ਸਨ ? ਉਹ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ, ਸੱਚੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਜ਼ੂਰੀ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਦਾਤ ਬਖਸ਼ਣ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾ ਤਿੱਲ-ਫੁੱਲ ਪਰਵਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਾਗ ਲਾਉਂਣ ਆਏ ਸਨ |

ਮੂਰਖ, ਭਾਗਹੀਣ ਲੋਕ ਤਾਂ ਨਿਰੰਕਾਰ ਸਰੂਪ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੇ ਵੀ ਸ਼ੰਕਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਤੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਵੀ ਛਕ ਸਕਦੇ ਹਨ |

ਇਹ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਦੀਆਂ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਗਤ ਨਾਮ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਭਗਤ ਧੰਨਾ ਜੀ ਦੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਪਰਵਾਨ ਕਰਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸਥੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤੇ ਸਨ | ਪਰ ਇਹ ਮਾੜੇ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੇ ਸ਼ੰਕਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ | ਅਦਿੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਗਤ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ|

ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਆਪਣੀ ਰੱਬੀ ਲੀਲ੍ਹਾ ਵਿਖਾਉਂਣ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਅਦਿੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ | ਇਸ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਦਿੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਪਿਆਰਿਆਂ, ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੇ ਉਸੇ ਇਲਾਹੀ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਆ ਗਈ ਹੈ |

मृत का पुनर्जीवित होना

एक बार की बात है कि भुच्चों गाँव का एक निवासी परदेश गया हुआ था। जब वह गाँव वापस आया तो मालूम हुआ कि उसकी पत्नी स्वर्गवासी हो चुकी है। सम्बन्धियों व गाँववासियों ने उस की अनुपस्थिति में उसकी पत्नी का अन्तिम संस्कार कर दिया था। उसने बाबा जी के आसन वाले स्थान की सेवा आरम्भ कर दी। इस प्रकार कुछ माह बीत गए। एक बार बाबा जी ने कहा कि कुछ माँगना है तो माँग लो। उस व्यक्ति ने बाबा जी से रोते हुए प्रार्थना की कि मेरी पत्नी का स्वर्गवास हो चुका है। मुझे घर में वह सोना व धन नहीं मिल रहा है, जो उसवेफ पास होता था क्योंकि पत्नी की मृत्यु के समय वह गाँव से बाहर था।

दयालु बाबा जी ने रात्रि के समय उसे एक विशेष स्थान पर जाने के लिए कहा और बताया कि वहाँ तेरी पत्नी तेरी प्रतीक्षा कर रही होगी। उससे स्वयं ही सब कुछ पूछ लेना। उस व्यक्ति ने इसी प्रकार किया। वह यह देख कर चकित रह गया कि वहाँ पर उसकी पत्नी उसकी प्रतीक्षा कर रही थी। पूछने पर उसने घर में वह स्थान बता दिया, जहाँ बीमार होने के समय उसने धन व सोना दबा दिया था।

बाबा हरनाम सिंह जी जैसे महापुरुष उस मृत व्यक्ति को पुनः बुलाने की शक्ति रखते थे, जिस का अन्तिम संस्कार हो चुका था। कुछ अनभिज्ञ व अविश्वासी व्यक्ति उस महापुरुष के सामथ्र्य पर सन्देह क्यों करते हैं, जो कि उसी गुरुनानक जी का ही ज्योति-रूप थे? वे श्र(ालुओं की मनोकामनाएँ पूरी करने, सच्चे साधुओं को उस प्रभु की पवित्रा हजूरी के दर्शन तथा आशीर्वाद देने और अपने सेवकों का ‘तिल-पफुल’ स्वीकार करने के लिए मनुष्य रूप में इस पृथ्वी को भाग्यशाली बनाने आए थे। ज्ञानहीन तथा भाग्यहीन व्यक्ति निरंकार स्वरूप श्री गुरुनानक साहिब जी के सामथ्र्य पर भी सन्देह करते हैं कि वह प्रत्यक्ष रूप में प्रकट हो कर अपने प्रिय सेवकों की प्रेम-भावना का भोग ग्रहण करते होंगे।

ये लोग पवित्रा वाणी व भाई गुरुदास जी की वारों में पढ़ते हैं कि किस प्रकार भगत नामदेव व भगत धन्ना जी की प्रार्थनाएँ स्वीकार करवेफ प्रभु ने प्रत्यक्ष रूप में दर्शन दिए थे। पर यह उन की बदकिस्मती है कि वह अपने सब से बड़े सत्गुरु गुरुनानक देव जी के इस प्रकार रूप धारण करने के सामथ्र्य पर सन्देह करते हैं। अव्यक्त ईश्वर व्यक्त जगत् में श्री गुरुनानक साहिब के रूप में प्रकट हुए।

अपनी दिव्य लीलाएँ कर के व्यक्त पिफर अव्यक्त मे लीन हो जाता है। इस का यह आशय नहीं है कि अपने सच्चे प्रिय श्र(ालुओं व सेवकों के लिए किसी भी समय-स्थान पर तथा उसी दैवी स्वरूप में प्रकट होने की अव्यक्त प्रभु की शक्ति व सामथ्र्य में कोई कमी आ जाती है।